Günlüğümden

Sessizliğin son nefesi zamanda dağılıp yok olurkan kazanacağımdan emindim. Kaybetmedim hiç ... Benim olmayanı istemedim çünkü ...
Hislerimden emindim uzun sürmeyecekti bu sessizlik. Dayanamayacağını biliyordum. Yüreğin dinlemedi seni değil mi?

Sevgi ne tuhaf. Yerleşiyor yüreğinin en güzel köşesine ve her gün kök salıyor. Her yeni yudumda susuzluk kuşatıyor seni, sarmaşık misali sarıyor, sarıyor ... Ve sen dikenlerin ördüğü merdivenlerde yürüyorsun, acıyan canın yeter dese de sevmeye devam ediyorsun ....

sükuta ihanet yeni değil / gem vurulan yürek

asıldı zaman ipine

kımıldadı dudak

sensizlik bir zehir / damarımda

bozuldu oyun
bozuldu sükut
sevgi tahtında / kristal bir hasret nefesim
yabıncıyım ben bu şehre
sana geldim ....