*Can Muhammed*

Adını adıyla zikreden yaratan Habibim diye nida buyuran Resulünü halk etti nurundan. O doğunca Kisra’nın ateşi yok etti kendini O Muhammed ki bembeyaz kundağında - “ümmetim, ümmetim” dedi. İki cihan serveri nebiler nebisi Hira dağında giydi tâcı şahadete çağırdı Allah’ın kullarını gecesi Rabbi zikirde gündüzü müşriklerin eziyetinde. Kırıldı Mübarek dişi, incindi helak ı değil hidayeti niyaz etti elini uzattı ay ikiye bölündü dağı işaret itti dağ altın oldu Ağzından bal damlayan miski amber kokulu yâren alemlere rahmet olarak inen sevgililer sevgilisi, can yoldaşı Sıddıkı ekber ile gizlendi Sevr mağarasına. gömleğiyle her yeri kapatan ebu Bekir, siper etti vücudunu. İrkildi acıdan/ Muhammed in yanağına damladı göz yaşı. Sordu Nebiler nebisi neden canı yandı? İki yüz seneden beri mağarada bekleyen yılan dile geldi -ecdadım bu mağaraya Allah ın rasulü uğrayacak diye müjde vermişti. O gündür cemalini görmek için beklerim. dostun beni bundan men edecikti / kırdım cemalin için, Ebu bekri / beni af edin …af et ya Rasulallah -Alluhü ekber Sabrı yüreğine işlenen nebi! cennetin sekiz kapısı emrinde olan nebi! meleklerden de üstün olan nebiler nebi! yükseldi miraca … Bütün vücudu göz öyle temaşa etti hakkın cemalini / o ne büyük saadet Allah ım! Tüm mahlükat yüzü suyu hürmetine yaratılan can peygamberin; ümmeti olmak şerefine nail olduk hepimiz selatü selam olsun o rasüle selam olsun peygamberime. canlar feda olsun iki cihan serverine Mahşerde; o hesap gününde Rasulünün sancağında, gölgelenmeyi nasip et yarabbi! Günah heybesi sırtımda. Yüreğimde Allah Rasulünün aşkı sıratı biz geçemeyiz ….. şefaat et ya Rasulallah Şefaat ya Rasulallah