*Ay'dan Kız*

"Heybeler dolusu masal getirsem sana, Yunus gibi sadık bir yürek olsa her dizem, yıldızlara kurulan düşleri çalıp Ay'dan kız çizsem göle / zaman çarşısı benden önce tüketir mi şiirleri? ' Kaf dağına gömülü bir öyküden doğdu kız. Emdi / Anka’nın yaralı kalbini yüzünde açan gül(den) damladı kan… Gökkuşağına asıldı ferman. Yüreğinde taşıdığın tabut zehirli duman / rüyada büyüdü kız… Her yönden gülümseyen güneş öptü alnını / söküldü Kaf dağının elbisesi devler yüklendikleri efsaneyi yıkadılar bir gölde / yankılandı ahı uyandı düş / sakladı göl Ay’dan kızı … Sarı saçları karanlığı dokudu dağıldı ışık / bir ceylanın gözbebeğinden. Rengi kaftandı, gökyüzünü omzunda. Yoruldu mum / başını eğdi cümle kaldırıldı boyutlardan perde / a-ş-k firkat çeşmesi… Pergelin ucunda mutluluk / daire girift yürek yakuttan bir taht / oturdu ay’dan kız zamanı dilendi. Ardıç dergisi /5