Unutulmyacak zaman

Unutamayacağım, zaman diliminde;iç dünyamı harekeleyen sessizlik kırbaçlıyordu ruhu. An fotoğraf karelerine yerleşiyordu, ölümsüzleşiyordu, bende olan yine bana kalıyordurdu... Zaman tükenmiş nefesiyle eğiyordu başını, andan ötesi hafızalarda canlanıyordu, düşünce avuçlarını açmış cömertçe akıp giden nehir oluyordu.... Kelime dilde kendini düğümlüyordu, Her şey yapaydı...
Unutulmayacak zaman..... İsimsiz kalacak.zaman ...Esen rüzgar toprak altını görmeyecek hiç bir zaman ... Bana kalan ben olacağım ................

Eğer kelimeler yüreğin olmasaydı şu an sayfalar dolardı. Yürek kendi sesizilğini direttikçe, kelime de ona köle....

( başlığı olmayan, adı olmayan her şeye süküt ..)