*Dost*

Akrep ve yelkovan hızın maskesini taşımakta (yavaşladığında zaman ibresinin boynu bükük kalır) bir şelale gibi akmalı zaman hiç durmadan … Koşan sen / yorulan sen / ne aradığını bilmeyen sen soruyu soran sen /cevabı yüklenmekten kaçan sen uzattığın el/ uzandığın el / hep meçhul bir hayalden… Hiçbir şey yerinde durmuyor / ruhun en nadide hazzı coğrafi keşifler. Ne kırık kaldırımlara / ne de cam kırıklarına aldırış eder adım /yürürsün çukur olsa da yol … Geceyi ay, gündüzü güneş, yüreği dost mu aldatıyor? Ya da dost adıyla mı yıpratılıyor yürek? Bin bir köşede bin bir masal kelimeler, yuvarlanır giderken; çığ altında kalan yürekten akan kan göl olur içte … Gönül dergahında bir misafir konağı kurulur ve dost meclisi can meclisi diye anılır. Paylaştıkça çoğalan nice şeyler olur bu kervanda, mutluluk rüzgarında savrulur gidersin önce. Yepyeni günlere açılır penceren, neşeyle yoğrulurken tatlı gülüşler dev bir anı olur içinde. Manevi bir güç kuşatır seni ve omzuna başını yasladığın o sığınak güç verir sana. Şimdi anlamsız olan hayatın bir manası vardır senin için. Kuşlar kadar hürdür düş ülken… Önce mevsimler durmaz yerinde, zaman akar, su akar. Dost, düşman adını alır. O vakit kuşlar göç eder memleketten önce onlar hisseder bu acıyı. O vakit güller rengini değiştirir ve rüzgarın hıçkırığı sonsuzluğa kuşanır… menfaatler, kıskançlıklar, ihanetler girer araya. Bir zamanlar güvendiğin o kişi en çok şüphe ettiğin kişi olmuştur. Ne çok dost maskesi var insanda. Şahsi çıkarlar için duygularla oynanır. Doğruluğa ait sözler sahte insanlarda bir kalıptır. Biri kendini çok mu övüyor ya da hiç durmadan konuşuyor mu? Bitmeyen vaatleri mi var? Güzel sözleri çok mu? Ve sürekli size minnet duygusuyla mı geliyor? lütfen dikkat edin. Adı dostluk olan bir oyunun içine doğru sürükleniyorsunuz. Özde dostluğu bulmak çok zordur. İnsanı yücelten bir duygu vardır, güven. Onu hemen yüklemeyin karşı tarafa ve ihanete uğradığınızda gülüp geçin. Kendinizi yıpratmayın değmez çünkü. Hep açık bir kapı bırakın insana. İns in lügatta unutmak demektir. İnsan kendini unutur, sözünü unutur, dostluğunu unutur. Bir nevi hazırlıklı olmaktır bu. O zaman yıkılmazsınız, yaranız da ağır olmaz. Şunu unutmayın “Asıl dost kişinin kendidir.”